Szkoła Podstawowa

w Bobrownikach Śląskich

W 1825 roku władze pruskie wydały zarządzenie nakazujące rygorystyczne przestrzeganie obowiązku uczęszczania dzieci do szkoły. W 1826 roku regencja opolska, do której wtedy należały Bobrowniki Śl. i Piekary Rudne wprowadziła nakaz uczenia w języku niemieckim i polskim. Niemiecki jako język urzędowy umożliwiał kontynuację nauki po skończeniu szkoły podstawowej i zdobycie dobrego zawodu, zaś język polski pozostawiono, gdyż uważano, że dzięki niemu nauczanie będzie skuteczniejsze.

Najprawdopodobniej w 1826 roku władze pruskie założyły w Bobrownikach Śląskich pierwszą szkołę podstawową. Mieściła się ona w chacie wiejskiej przy ulicy Głównej (Hauptstrasse) nr 13 Kacpra Boncola.

Uczęszczały do niej dzieci z Bobrownik Śl., które przedtem uczyły się w szkole parafialnej w Reptach.

Kiedy pomieszczenia lekcyjne w tej chacie okazały niewystarczające, zbudowano tuż obok niej jeszcze przed I wojną światową nowy jednopiętrowy budynek szkolny, również na parceli pana K. Boncola przy ulicy Głównej 13.

Zabytkowy budynek Szkoły Podstawowej

Duży budynek Szkoły Podstawowej przy dzisiejszej ulicy Księdza Wiktora Sojki 1 został zbudowany w 1894 roku na terenie Bobrownik Śląskich służył do nauki dzieciom bobrownickim i piekarskim. W budynku tym znajdowało się 8 izb lekcyjnych, 1 izba zastępcza, pokój nauczycielski, kancelaria oraz mieszkanie dla woźnego. Później przydzielono tej szkole również dzieci z Blachówki, Lazarówki i Segietu, które dawniej uczęszczały do szkoły repeckiej.

W okresie międzywojennym kierownikami polskiej szkoły podstawowej byli kolejno: Ryszard Bujok, Jan Jarecki oraz Franciszek Twardokęs. W 1926 roku nauczycielami w tej szkole byli: Henryk Halama, Waleria Nowakowa, Józef Żur, Jan Musialik, Jerzy Niestrój, Zofia Klamerówna, Joanna Jarecka oraz Olga Mazurkiewiczówna.

Opis historii bobrownickiej Szkoły Podstawowej jest bardzo skromny, gdyż w archiwum tej szkoły nie zachowała się żadna dokumentacja dotycząca działalności szkoły w latach 1894-1944. Wszelkie dokumenty, jak kronika szkoły, protokoły rady pedagogicznej i wiele roczników ksiąg ocen zaginęły lub zostały zniszczone przez niemiecką administrację szkoły w czasie II wojny światowej.

Nauczyciele w czasach powojennych: Franciszek Twardokęs (kierownik szkoły), Klara Górnikówna, Maria Cwiok, Zofia Czeczot, Aniela Kartowska, Alfred Kurek, Stanisława Lazar, Stefania Majewska, Franciszek Miodek, Izabela Pachlarz, Czesław Sasimowski, Stanisław Mańka, Henryk Halama oraz Emanuel Sieroń.

Historia Szkoły

W styczniu 1957 roku założono Komitet Organizacyjny Budowy Szkoły Podstawowej przy ulicy Józefa Korola, która miała być zbudowana w ramach akcji rządu polskiego "Tysiąc szkół na tysiąclecie państwa polskiego". W sierpniu 1957 roku powstał Komitet Budowy Szkoły. 1. września 1959 roku położono kamień węgielny pod budowę szkoły wraz z halą gimnastyczną. Budowę nowego budynku Szkoły Podstawowej ukończono w 1962 r.

W dniu 3 września 1962 roku rozpoczęto nauczanie w nowoczesnym budynku Szkoły Podstawowej im. Władysława Broniewskiego przy ulicy Józefa Korola. Szkoła jako Pomnik Tysiąclecia w Bobrownikach Śląskich została zarejestrowana pod Nr 421 na liście Szkół Pomników Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Miasto wniosło zabytkowy budynek szkoły jako aport do Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Tarnowskich Górach w 2001 roku. MPEC postanowił budynek sprzedać, w wyniku czego w 2006 roku został zakupiony przez prywatnego inwestora, który w 2010 roku otworzył w budynku Hotel Aslan.

W latach 2023-2024 miała miejsce kompleksowa rozbudowa nowego budynku szkoły.